• Papugi

    „ (…)Pióra papug o różnej barwie, są niby kwiaty, których ktoś narwie,” Jan Brzechwa

    Więcej

  • Nasze Ptaki

    Przedstawiamy gatunki, jakie posiadamy w hodowli

    Więcej

  • Ciekawostki

    Rozmiary obrączek, i inne ciekawe i przydatne rzeczy w hodowli

    Więcej

  • Budowa wolier

    Nasze realizacje

    Więcej

  • Ptaki Grzebiące

    Naszą egzotyczną hodowlę dopełniają także Olśniaki himalajskie oraz bażanty.

    Więcej

Aleksandretta seledynowa

Centrum Egzotyki. Papugi, ptaki wodne, zwierzęta hodowlane.Aleksandretta seledynowa (Psittacula columboides)

WYGLĄD:

Aleksandretta seledynowa to niezwykle rzadko spotykana papuga w hodowlach o niewielkich rozmiarach, osiąga ona, bowiem 38 cm długości. Dymorfizm płciowy jest bardzo widoczny, a rozróżnienie płci w parze nie sprawia większych problemów, o ile są to dorosłe osobniki.  Głowa, tułów oraz klatka piersiowa, wraz z brzuchem są koloru szarego, a podbrzusze jasno zielonego. Skrzydła przybierają barwę ciemno zieloną, wraz z niebieskimi lotkami. Ogon jest wielokolorowy, jaskrawo zielono-niebieski, a od strony wewnętrznej intensywnie żółty. Samce mają czarny podbródek oraz obwódkę na szyi, pod którą widoczny jest seledynowy kołnierz. Na części twarzowej uwidacznia się zielonkawa maseczka. Na tak barwnym tle idealnie oznacza się duży i silny, czerwony dziób. Tak sytuacja wygląda u samców. Samice mają podobnie tak jak samiec intensywnie żółty, długi ogon, zielono-niebieskie skrzydła oraz szarą głowę z zielonkawą, aczkolwiek delikatniejszą częścią twarzową. Brzuch oraz klatka piersiowa są koloru zielonego. Dzięki całkowitemu brakowi seledynowej obwódki są one łatwe do odróżnienia. Samica posiada czarny, gruby pierścień na szyi oraz szary kołnierz. Tak mały ptak, a tak się od siebie różniący.

OKRES LĘGOWY: Okres lęgowy tej niepowtarzalnej papugi przypada na czas styczeń-marzec. W tym czasie samica składa do solidnej budki lęgowej 4 jaja, które inkubuje przez 23 dni. Samiec dba o swoją partnerkę i wytrwale ją dokarmia. Jednakże można odnotować przypadki gdzie jest on agresywny wobec samicy.

ROZWÓJ: Pisklęta Aleksandretty zaczynają latać już po 4 tygodniach i w pewnym stopniu zyskują już częściową samodzielność. Po przeszło 6 tygodniach młode opuszczają gniazdo rodzinne. Odróżnienie ich od dorosłych osobników nie sprawia większych problemów. Są one, bowiem podobne we wczesnym okresie życia do samic i podobnie tak jak one pozbawione są seledynowego paska na szyi, pod czarną obręczą, a dzioby są koloru jasno pomarańczowego. Odpowiednią barwę dorosłego osobnika, dziób przyjmuje po 9 miesiącach. Swoją dojrzałość płciową osiągają po około 3 latach.

DŁUGOŚĆ ŻYCIA:  Średnia długość życia „Seledynki” oscyluje pomiędzy 15 a 20 lat. Przy dobrym odżywianiu i dbaniu, papuga może dożyć nawet 30 lat.

ŚRODOWISKO NATURALNE: Aleksandretta seledynowa najczęściej spotykana jest w zimnozielonych lasach deszczowych, liściastych oraz bambusowych, a także na plantacjach kawy i kauczuku gdzie wyrządzają znaczne szkody.

WYSTĘPOWANIE: Papużka jest charakterystyczna dla południowo-zachodnich Indii, na północ do Bombaju i na południe do Kerali. Tak, więc jest to typowo azjatyckie stworzenie.

POŻYWIENIE: Dieta Aleksandretty jest dość różnorodna. W niewoli możemy podawać jej mieszankę dla średnich papug oraz warzywa, owoce, ziarna i zieleninę. W okresie karmienia młodych ich posiłki należy wzbogacić o mieszankę jajeczna. Doskonałą przekąską mogą okazać się gałązki wierzbowe oraz gałązki owocowe, wraz z kwiatami. Sprawą oczywistą jest że wszystko powinno być świeże.

TRYB ŻYCIA: Papuga ta jest ptakiem żyjącym w małych grupach rodzinnych i bardzo sporadycznie spotykana w małych stadach. Swoje gniazda zakładają w dziuplach drzew opuszczonych przez inne ptaki. Zdarza się, że samiec jest agresywny wobec swojej partnerki. Na polach uprawnych, gdzie są często spotykane, uchodzą za szkodniki, co sprawia, że rolnicy podchodzą do nich w sposób negatywny.

DODATKOWE INFORMACJE: Aleksandretta seledynowa jest dość głośnym pupilem. Na początku może wydawać się nam bardzo wstydliwa, jednakże, kiedy się przyzwyczai do swojego właściciele, staje się ciepła i aktywna. Woliera powinna być przestronna i przyjazna papudze, wykonana z solidnych, metalowych elementów, które uniemożliwią jej ucieczkę.

CIEKAWOSTKI:

v Liczebność tego niepowtarzalnego ptaka spada, a przyczyną tego są nielegalne polowania i handel oraz utrata naturalnych siedlisk.

v W angielskim – Malabar Parakeet oraz Blue-winged Parakeet.

v W japońskim – Midoriwakakeinko.

v W duńskim – Dueparakit.

v Prawdopodobnie najbliżej spokrewniona z Aleksandrettą seledynową jest Aleksandretta zielono szyja, która jest gatunkiem endemicznym na Sri Lance.